Yazılarım

MEŞE OYNAYAMADIM, MUHALLEBİ SATTIM!

Siz çocukluğunuzda meşe (bilye) oynadınız mı? Elinizde bez torba içinde dopdolu meşelerle mahalle çocuklarına hava attınız mı? Gün gelip de bütün torbayı bir kerede kaybettiğinizde oturup ağladınız mı? Çocukluk yıllarında hemen her çocuğun, kız erkek fark etmeksizin, meşe torbası vardı. Kazandıklarıyla gururlanır, kaybettikleriyle hırslanırlardı.

Ben de o çocuklardan biriydim. Ama bu işi bir türlü beceremedim. Mahallenin bıçkın arkadaşlarımdan Yalçın, Ercan ve Ali’nin torbasından bir tane bile meşe alamadım. Onlar meşeleri parmaklarının ucuna öyle bir yerleştirirlerdi ki, gez, göz, arpacık derken, çat diye ortada birikmiş meşelerin tam göbeğinden vururlardı. Ben de aval aval bakardım. Ne kadar titiz davransam, ne kadar dikkat etsem de bir türlü isabet ettiremezdim.

Baktım, bu işler böyle olmayacak. Meşe alıyorum, kaybediyorum. Annem bana sabah akşam meşe almak için harçlık verecek değil ya! Bir gün anneme, “Anne, ben bu sokaktaki oyunlarda hep kaybediyorum. Sen bana bir tepsi muhallebi yap, ben onları sokak köşesinde satayım” dedim. Oh, ne âlâ! Başladım sokak köşesinde muhallebi satmaya. Ama bizim bıçkın arkadaşlar çatır çatır meşe oynuyor. Hele Yalçın… En büyük torba onda, içi gıcır gıcır meşelerle dolu.

Kazandığım paraları tekrar meşeye yatırdım. Aldığım meşeleri, o akşam oynadığımız iddialı bir oyunda bir çırpıda kaybedince dünyam başıma yıkıldı. Bir daha ne meşe oynadım ne de sokak köşesinde muhallebi sattım. Ama benim maceralarım bitmedi. Ampulün içini boşalttım. Zevk Sineması’nın makine dairesinden topladığım film artıklarını kullanarak, bir karton kutunun içinde, muhallebi sattığım sokağın köşesinde film gösterileri yapmaya başladım. Bir izlemelik beş kuruşa!

Geçtiğimiz günlerde bir internet sitesinde meşe (bilye) satıldığını görünce koca bir kavanoz sipariş ettim. Kavanozu evin başköşesine koydum. Şimdi çocukluğumda kaybettiğim, bir türlü kazanamadığım meşelerin anısına bakıp bakıp gülüyorum. Meğer insanın çocukluğundan kalan bazı hesapları hiç kapanmıyormuş. Ben de yıllar sonra o hesabı bir kavanoz meşeyle kapattım!

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu